BAK AYAKTA SAKARYA !
Hani Necip Fazıl'ım Sakarya okuyordun,
Yüreğinin gergefinde bir gençlik dokuyordun.
Bak, attığın tohumlar birer birer yeşerdi.
Çılgın Kartallar gibi semalarda yükseldi.
Acı dolu sözlerle sitemler ediyordun,
Giden '' Şanlı Akıncı'' ''Hani, nerde ?'' diyordun.
Giden '' Şanlı Akıncı'' bak yine geri geldi.
Yurdumun semasında tekbir sesi yükseldi.
Önündeki yokuşları Sakarya bir, bir aştı.
Türk'ü tanımayanlar bu işlere çok şaştı.
Sakarya dize geldi , neperçinler vuruldu,
Sakarya'nın önünedev barajlar kuruldu.
Kartallara yapılan kümesler hep yıkıldı,
Projeler yapılıp zirvelere çıkıldı.
Bu Bu öksüz ve ağır yüke ozanlar sahip çıktı,
Dokuz köy kaldırmadı, ''Onuncu Köy'''e yıktı.
Bu şanlı akıncılar tekrar Yunus'u buldu,
Yunus'un sevgisiyle hepsi bir Yunus oldu.
Sinan ile barıştı bu Şanlı Akıncılar,
Matemler sona erdi, bitti artık acılar.
Mevlana'yı ararken onu Batı'da buldu,
Bırakmadı onlara, ona göz kulak oldu.
Hoca'mızın sözlerini tekrar ele aldılar,
Önyargının üstüne ilaç diye sardılar.
O kaynayan Sakarya sükut etti, duruldu.
Kartalların yuvası zirvelere kuruldu.
Anadolu'nun saf çocuğu artık kendine geldi,
Gözyaşları döktü, günahlarını sildi.
Akrebin kıskacında yoğurdu onu kader,
Aldırmadı dünyaya , böyle gelir , böyle gider.
Yol onun, varlık onun, gerisi hep angarya,
İşte Necip Fazıl'ım ÖZLEDİĞİN SAKARYA !
Necip GÜVEN Eskişehir 16 Ekim 2009
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder